Het is oktober 2017. De dagen beginnen inmiddels korter te worden. Dankzij de klimaatverandering is het weer nog top. We besluiten om naar het strand te gaan, Hoek van Holland. Het is druk, eigenlijk te druk. Beide vinden het strand top, maar met deze drukte, nee. We babbelen als een stel dat ruim 3 jaar bij elkaar is. We hebben het over Kaapstad. Voor ons een plek waar we niet alleen verliefd zijn geworden op een land maar ook op elkaar.  
Na de drukte van het strand getrotseerd te hebben halen we nog een ijsje voordat we in de auto stappen. Tijdens het wachten valt mijn oog op een bord. Er staan verschillende afstanden op naar grote plaatsen in de wereld. Kaapstad staat ook op dit bord. Er staat 9645 km. Er gaan wat gedachten door mijn heen. 

Samen terug naar Kaapstad net na kerst en oud en nieuw.

Het is december. De dagen zijn nu echt kort. Het weer is op zich niet verkeerd maar die korte dagen… Lisa heeft er duidelijk ook last van. Ze kijkt naar het planningsbord wat we een jaar geleden hebben gemaakt. Er staat van alles op, van kleine dingen die we ooit gedaan willen hebben tot plannen die waarschijnlijk dromen zullen blijven. Reizen staat er ook op. Het plan is om eerst een ander huis te kopen en dan te reizen.  Toch zie ik aan Lisa dat ze het liever andersom ziet. We hebben het erover. We besluiten om het gesprek voort te zitten in een andere omgeving. We springen in de auto, rijden naar de sauna en we gaan onze ideeën maar eens bespreken in de intense hitte van een Nederlandse sauna. Een paar uur zweten, badderen en eten later ; We gaan onderzoeken wat de mogelijkheden zijn om een reis van Nederland naar Kaapstad te maken en dat heet…. voorpret. 

Tijdens onze stage een hardloopwedstrijd in 1 van de townships

In de daarop volgende maanden zijn we in de uren die overbleven blogs gaan lezen van mensen die deze reis hebben gemaakt. Het oordeel kwam snel, het is haalbaar. Alleen hoe is even een ander ding. Eerst maar eens focussen op de kosten en welke auto. De kosten kwamen we wel uit. De auto was een lastiger verhaal. Daar kunnen we eigenlijk wel een boek overschrijven. Maar goed, auto’s is een passie van mij. Erg vond ik het dus niet. 

Na wat uren struinen over het internet kwam ik al snel tot de conclusie. Er is een hoop meuk op de markt en wat goed is, is goed, maar niet te betalen. Toch had 1 auto onze aandacht getrokken. Deze stond alleen in Spanje. Het probleem was alleen niet zozeer dat de auto in Spanje stond maar eerder dat hij er zo perfect uit zag. Oftewel, de keuze om te gaan reizen viel eigenlijk al. Alles zat er op en aan zoals wij het ook in gedachten hadden. In juni hadden Lisa en ik zomervakantie. We mochten voor het eerst de kamper van mijn ouwe lui lenen. Ons reisdoel werd: Spanje. Naast het feit dat het leuk was om naar Spanje te gaan (was ik nog nooit geweest), was ik ook vooral benieuwd naar de verhalen van deze mensen. In juni 2018 kwamen we aan in Spanje. De klik met Hoite en Sandra, de eigenaren van de auto, was gelijk top. Dat voorspelde niet veel goeds. Na een hele dag met elkaar te hebben opgetrokken was het besluit, we denken er nog even over na. Dit voelde nog meer dat we de reis gingen maken.

Aangekomen in Nederland ging onze zoektocht naar een auto verder. Kijken op internet, langs garages, bellen met mensen. Duidelijk was in ieder geval wel dat het een Toyota Landcruiser werd. Zoals een Amsterdamse autoverkoper het mooi formuleerde: met een Landrover rij je dan zandbak in, met een Toyota trek je hem er weer uit. Na wat testritten in verschillende modellen van Toyota kwamen we toch op het besluit dat het een HJ100 moest worden. Precies de auto die dus ook in Spanje stond. Lisa snapte rationeel het besluit wel, maar wilde toch liever een echte oude Landrover en Landcruiser.
Inmiddels begon ik al meer en meer te vermoeden dat het de auto in Spanje ging worden. Maar zelf bouwen is natuurlijk ook leuk. Dat was tenslotte ook het eerste idee. 

Ons bezoek aan Overgaauw wijnen.

Er kwam een mooie optie voorbij. Een afgerachte HJ100 helemaal opnieuw opbouwen. Wij bellen. Qua prijs moest het lukken, dat hadden we telefonisch besproken. Hub, in de auto springen en de boel maar eens ter plekken bespreken. De verkoper was enthousiast. Hij had zelfs meer ideeën en mogelijkheden dan wij wilden. Alle mogelijke opties kwamen voorbij. Ons hart ging sneller kloppen. Na het meeste besproken te hebben gingen we om de tafel. Het zou minimaal €10.000,- meer gaan kosten dan we hadden afgesproken en dan hadden we een uitgeklede versie. Ow ja, het was ook exclusief mogelijke andere kosten. Ik vroeg de beste man waar het communicatieprobleem zat? Telefonisch hadden we toch duidelijk gesproken over ons budget en wat we wilden? Dan vind ik het vreemd als het budget op voorhand met €10.000 wordt overschreden. Toen gebeurde er iets wat ik tot op de dag van vandaag nooit heb begrepen. We werden de zaak uitgezet. Hij wilde geen zaken doen met mensen die zo moeilijk deden. En geloof mij, het ging niet zonder gevloek of met een zachte hand. Na al het speuren en overwegen welke auto het moest worden waren we er klaar mee. Een telefoontje naar Spanje was snel gedaan. Dit was gelijk ook het besluit om verder te gaan met de reis. We gingen van Nederland naar Kaapstad rijden. De vraag was alleen nog wanneer.

Ons uiteindelijke doel.

Gepost door:Sauf2Africa

3 reacties op “Het idee!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.