Het is nog 350 kilometer naar de grens Marokko-Mauritanië. We weten niet hoe de weg zal zijn, inschatten hoelang we er over gaan doen is lastig. Bij de grens kan je overnachten op een parkeerplaats van een tankstation. Niet onze favoriete optie. Eerst eens kijken hoelang we erover gaan doen. Met een windkracht 6 tot 7 in onze rug gaat de reis zeer voorspoedig. We zien het genoemde tankstation en stoppen. De temperatuur is boven de lichamelijke temperatuur van comfortabel. Afgelopen nacht hebben we wel geslapen maar echt top was het niet. Het is warm, we hebben weinig ervaringen met grensovergangen maar het is nu 13:15 uur. Nog lang hier rondhangen kan, de grens overgaan kan ook. We kiezen ervoor eerst maar eens onze laatste Dirhammetjes uit te geven bij het tankstation. Kijken even naar de rij bij de grens en kijken elkaar maar weer eens aan. Het is best spannend. We wagen het erop. Of we nu hier wegsmelten of tijdens het overgaan van de grens. Voor deze grensovergang staat een geschatte duur van 4 tot 5 uur. Theoretisch zouden we dus voor 19:00 uur de grens over kunnen zijn. Daarna heb je twee auberges waar we kunnen slapen, al schijnen die knudde te zijn.

De grens bij Marokko (tussen de twee huisjes)

De rij met vrachtwagens is niet heel lang, een wagen of 20, maar we mogen erlangs. Een douanebeambte bepaald wanneer je de grenspost zelf mag oprijden. Tijdens het wachten komen er mannen naar ons toe die hun services aanbieden om “gemakkelijk” de grens over te komen. We wuiven ze weg, zij blijven staan. De Marokkaanse politie stuurt ze weg en wij mogen de grenspost op. Een andere beambte legt uit hoe het werkt. Ik snap het ongeveer. Het uitstempelen van onszelf uit Marokko gaat simpel. Dan de auto. Ik loop naar een loket, niet de juiste, word verwezen naar een andere, ook niet de juiste. Ik moet mij melden bij een man met een groot boek. Lisa was bij de auto gebleven en die was inmiddels doorverwezen naar een andere plek op de grenspost. Er wordt mij uitgelegd dat we de uitverkorene zijn om door de scanner te mogen. De meeste andere auto’s mogen doorrijden maar wij niet. We sluiten aan in de rij voor de scanner en mag mij melden bij inmiddels loket nummer vier. Hij schrijft het een en ander op en we mogen wachten. We staan tussen de vrachtwagen die ook gescand moeten worden. Er komen twee 4×4 auto’s aangereden met een Frans kenteken. Zij mogen gezamenlijk met ons door de scanner. Het zijn twee gepensioneerde koppels (alweer). Een van hen spreekt gelukkig een beetje Engels en kan voor ons vertalen. Als we bij de scanner staan ben ik benieuwd of ze de drone zullen zien. De scanner is klaar. Als laatste krijgen we een kaartje dat we goed door de scanner heen zijn gegaan.

Dan mogen we doorrijden naar de volgende post. Die bekijkt ook weer het een en ander een zet een kruisje op een papiertje. Dan mogen we doorlopen naar een ander loket die onze auto uitschrijft. Vervolgens mogen we verder rijden totdat een man alles controleert of het klopt. Het klopt. Dan staat er twee meter verder nog een mannetje die het vorige mannetje weer controleert. Dan komt er nog een hosselaar naar ons toe die op ferme toon wordt weggestuurd door de politie. “Just drive to the Mauritannie border and don’t stop till you there. Crazy people out there”. En zo zijn we Marokko uit, klaar voor niemandsland. Tussen Marokko en Mauritanië ligt niemandsland. Een stuk grond van een kilometer of vier met autowrakken en ongeveer een kilometer of drie aan oude vrachtwagens vol met?

Allemaal auto wrakken in niemandsland

Die er al maanden staan om Marokko binnen te komen. Sommige hebben spandoeken eraan hangen. Na een stuk terrein zonder weg te hebben overgestoken komen we bij de grens met Mauritanië. We mogen wederom langs de rij met vrachtwagens.

In de verte is de grenspost van Mauritanië

Dan mogen we naar een loket waar onze namen in een computer worden gezet, dan langs een loket waar ze foto’s maken om vervolgens langs een loket te gaan waar ze je het visum geven voor je paspoort. Dan is de auto aan de buurt. Je loopt naar een loket waar ze je auto inschrijven, dit wordt gekeurd door een mannetje, dan mag je naar het volgende loket waar jij als persoon wordt gecontroleerd, dan ga je door naar een punt van de politie die controleert of alles klopt en zet daar een stempel in en schrijft erbij dat de auto juist is geïmporteerd. Dit wordt dan ook weer gecontroleerd. We zijn erdoorheen. De verzekering sluiten we verderop af omdat dit de helft goedkoper is. We komen naar buiten uit het laatste loket. We zijn blij, inmiddels zijn we al 3,5 uur bezig. Of we het parkeergeld willen betalen á 1 euro. Voor parkeren in een zandbak? Nee! We rijden tien meter om door het laatste mannetje gecontroleerd te worden. Hij zegt dat we moeten betalen anders mogen we niet verder. Hij geeft onze paspoorten terug. We wachten wel. Ik kijk of ik nog wat Marokkaans geld over heb. Omgerekend 0,30 cent maar dan wil ik wel een bonnetje met een officiële stempel. Die kunnen we krijgen. En zo worden we afgezet voor €0,30 cent. Aan de andere kant, bij importeren van de auto was het zo chaotisch dat ze dachten dat ik al €10,- betaald had, streept het een tegen het ander weg. We zijn blij. Dit ging best goed! Ja, het duurt lang, dat was een gegeven. Na een kilometer gereden te hebben komen we bij de eerste controlepost. De papieren mogen weer tevoorschijn komen. Alles klopt, maar de verzekering. Die willen we gaan halen bij de eerstvolgende plaats. Nee, dat kan niet. Dit moet bij de grens. Dat kan wel, dat staat overal op internet. Nee, dat kan niet. Ondanks dat de politieman een zeer aardige en sympathieke man was bleef hij voet bij stuk houden. We draaien om. De Fransen, waar we de hele passage gezamenlijk mee optrokken, waren inmiddels driftig opzoek naar het kantoor voor de verzekering. We konden zo aansluiten in de rij. We hadden nog 30 minuten, dan gaan ze dicht. De vraag, hoe chaotisch kan je iets maken, werd hier beantwoord. Vier personen bemoeien met het invullen van een formulier. We betalen en het zal wel goed zijn. Het betreft een WA verzekering. Dus mocht er iets gebeuren, de sjaak zijn we toch wel. Geld wisselen was ook mogelijk bij dit verzekeringskantoor, althans, waar het voor door moest gaan. Hier is het anders dan verwacht. We krijgen meer Mauritaans geld voor onze euro’s dan de huidige koers.

Het felbegeerde verzekeringspapiertje

Gepost door:Sauf2Africa

5 reacties op “Hallo grens!

  1. Wat een verhaal weer. Het ene mannetje controleert het andere mannetje 😀. Maar jullie zijn goed voorbereid wat betreft de grensovergangen daar in Afrika. Toch zal je hartslag met zo’n scan wel even boven het gemiddelde liggen 😀.

    Like

  2. Pff wat een spannend gedoe 😮allemaal ,maar goed jullie zijn weer een stukje verder, en allebei ondanks de hitte het hoofd koel gehouden🤯🤭🤓🤩 gr Sonja😘

    Like

    1. Pfff…bureaucratie…..
      Gaan jullie nog vaker meemaken denk ik. Ook soms een beetje smeergeld betalen zal zeker voorkomen 🥴😀🙋🏼‍♂️😘😔

      Like

Laat een reactie achter op romyschenkels Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.